Нечакана напісаўся праз трыццаць гадоў працяг казак пра мышку Пік-Пік! Шукайце ў крамах, замаўляйце ў выдавецтве “Аверсэв”, дзе выйшлі чатыры кніжкі з папярэднімі прыгодамі… Новыя прыгоды — гэта дзве новыя кніжачкі з цудоўнымі ілюстрацыямі Марыі Каратаевай.
Прэзентацыя кнігі вядомай беларускай пісьменніцы Людмілы Рублеўскай «Пісьменніцкія вандроўкі» адбылася ў кінатэатры «Піянер» 4 снежня.
Гэта кніга — сапраўдны скарб для аматараў падарожжаў па Беларусі. Яна адкрывае родны край з невядомых і таямнічых бакоў. Дарэчы, гэта выданне можна выкарыстоўваць як даведнік, дзякуючы адзначаным геалакацыям.
“У мяне няма ніводнага “пустога” дня, кожны дзень нейкая падзея”. Гэтыя словы Ігара Віктаравіча Волчака — не проста пра спрыяльныя абставіны… Такія людзі, як ён, самі ствараюць штодзённыя падзеі, імкнучыся зрабіць як мага болей, аддаць як мага болей, рэалізуючы свой талент…
публікацыя ў часопісе “Маладосць”, №10 2025
Хаця тут хутчэй трэба казаць у множным ліку: таленты. Бо заслужаны дзеяч
мастацтваў Беларусі Ігар Волчак – не толькі легендарны рэжысёр-аніматар, але і
кампазітар, музыкант, сцэнарыст, выкладчык… Пералічваць яго ўзнагароды за
перамогі на ўсемагчымых конкурсах і фестывалях занадта доўга – само імя ўжо міжнародны
брэнд… А згадаць яшчэ і грамадскую дзейнасць – узначальваў Саюз
кінематаграфістаў, арганізоўваў і “журыў” фестывалі… Для размовы з Майстрам мы
сустрэліся на кінастудыі “Беларусьфільм”, дзе Ігар Віктаравіч стварыў столькі
шэдэўраў. Дык ці можна сёння казаць пра “школу Ігара Волчака”? Што Майстар
думае пра “маладую змену”?
У кнігу паэзіі «Сад камянёў» увайшлі лепшыя вершы Людмілы Рублеўскай, напісаныя на працягу сарака гадоў, пачынаючы ад першых публікацый. Філасофскае асэнсаванне свету, адвечных экзістэнцыяльных праблем — жыццё і смерць, творчасць і прафанны свет, ахвярнасць і прагматычнасць — знітавана з асэнсаваннем шляхоў беларускай гісторыі, месца беларусаў у свеце, са шчырай любоўю да роднай зямлі. Толькі ад непаўторнай нацыянальнай культуры магчымы шлях ва Універсум, толькі ведаючы і шануючы гісторыю свайго народа, можа адбыцца асоба, сцвярджае аўтар сваімі творамі, якім уласцівы экзістэнцыйны роздум і напружаны псіхалагізм, рэфлексіўная медытатыўнасць і іранічны досціп.
“Творчасць прадугледжвае ўнутраную свабоду. Ты робішся такім рэжысёрам,
якім цябе зробіць твой характар, твая асоба, гэта не схаваеш”. Так сказаў
аднойчы ў гутарцы са мною гэты Майстар.
Ён мае права так гаварыць. Яго фільмы запамінаюцца адразу… «Зімародак»,
«Хлеб пахне порахам”, “Фруза”, “Бацькі і дзеці”, “Высакародны разбойнік
Уладзімір Дуброўскі”, “Душа мая, Марыя”…
Легендарныя стужкі, якія ўвайшлі ў гісторыю. Лаўрэат дзяржаўнай прэміі СССР,
заслужаны дзяяч мастацтваў Беларусі Вячаслаў Нікіфараў шмат гадоў працуне на
беларускай культурнай пляцоўцы, хоць нарадзіўся не тут… Але карэнні ў яго,
аказваецца, ёсць і беларускія – дзядуля па маці Георгій Уладзіміравіч Курт
нарадзіўся на нашай зямлі.
06-10-2023 Фото Александра Кушнера, г. Минск, Театр имени Горького, малая сцена. Мастер-класс кинорежиссера Вячеслава Никифорова. Вячеслав Никифоров.
Камень у дрыгве – гэта павольнае апусканне на дно,
якога, можа, зусім і няма…
–Швэдар мне падарыў адзін бандыт. Куртачку –
паэт, у якога сын жыве ў Канадзе. Начаваць на лецішчы пускаюць… Свет не без
добрых людзей. Не без добрых…
Паэт Карусь, з якім Часлава толькі што зрабіла
незапланаваную гутарку, прыжмурыўся, быццам у ягоныя шалёна-сумныя шэрыя вочы
пасвяцілі ліхтаром, закінуў за спіну патрапаны заплечнік, і пайшоў з рэдакцыйнага
кабінету – у нікуды, у вечнасць, у славу… А папраўдзе, на вакзал, адкуль шлях
быў просты, як пляшка: электрычка-вёска-матчына хата. У доўгіх валасах Каруся
заблыталіся срэбныя ніты, з якіх не спляцеш ні каштоўнага ланцужка, ні сілка на
самую кволую мятлушку.