Інтэрв’ю для часопіса “Беларусь”

Гульні з розумам

Хто яна, Людміла Рублеўская? Празаік? Паэтка? Гісторык-даследчык, які аднаўляе ў нацыянальнай свядомасці праўдзівыя кадры мінулага, ці казачніца, якая стварае новую прыгожую гісторыю

Беларусі? Відавочна адно: яе творы — мастацкія рэфлексіі вакол малавядомых фактаў з даўніны.

 

Быць літаратарам у нашыя дні — не модна. Цяпер у трэндзе спецыяльнасці, якія прыносяць прыбытак. І, так званыя прафесіі будучыні, у якіх спецыялісты ствараюць адытыўныя тэхналогіі, стратэгіі дыверсіфікацыі, айдэнтыку, робатаў і мноства іншых пакуль мала зразумелых нам рэчаў.

З іншага боку, пісьменнікаў сёння як ніколі шмат, паліцы кнігарняў

заваленыя літаратурай на любы густ. Чаму? Думаю, быць аўтарам твора, які пабачыў свет — прыемна. Адчуваеш гэткі флёр статуснасці. А яшчэ можна пісаць для сябе: выплюхваць на паперу эмоцыі, думкі, калі ім цесна ў галаве. Або — для іншых: такі маўклівы заклік задумацца пра тое, што напісана ў кнізе. Напрыклад, пра мінулае, пра гісторыю роднага краю. Без мінулага ж няма будучыні. Фраза вядомая, можа нават скажаце — банальная, але для нас, беларусаў, актуальная. У апошні час мы сталі больш цікавіцца нацыянальнай культурай і часцей размаўляць на роднай мове. Вось і фільмы пачалі здымаць «з нацыянальным характарам»: напрыканцы года на вялікія экраны павінна выйсці экранізацыя рамана Людмілы Рублеўскай «Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега».

Мая субяседніца — вядомы празаік і паэтэса, літаратурны крытык і журналістка, знаўца беларускай гісторыі. Яна шмат усяго цікавага ведае пра славутых людзей з беларускай мінуўшчыны. Не ўсе яны ад «касы», між іншым, былі, як некаму здаецца па ўрыўку з Купалаўскага верша. «Хадзілі па зямлі роднай і рыцары, і прыгожыя дамы, філосафы, шляхцічы, былі балы і дуэлі, таямнічыя падзямеллі і загадкавыя артэфакты», — распавядае Людміла. І дзеля справядлівасці дадае: у яе кнігах, перакладзеных на розныя еўрапейскія мовы, нямала і мастацкай выдумкі.

— Людміла, адкуль паходзіць вашае прыгожае прозвішча? Раскажыце пра свае карані.

— Гісторыя Беларусі ўся — з белых плямаў, і гісторыя майго роду — таксама. Можа, таму мяне заўсёды так цікавілі архіўныя вышукі, аднаўленне фактаў. Справа ў тым, што з-за пакручастых шляхоў нашай гісторыі многія факты проста хаваліся самімі людзямі. Пасля рэвалюцыі знішчаліся сведчанні пра шляхецкае паходжанне, або сваяцтва са святарамі. Калі пачаліся рэпрэсіі — натуральна, пра арыштаваных сваякоў не згадвалі, ці пра ныя нацыянальныя прыналежнасці. Мая маці з роду Часлаўскіх, напрыклад, вельмі здзівілася, калі я паведаміла ёй знойдзеныя звесткі пра яе родных дзядзек, стрыечнага дзеда ды іншых сваякоў, што былі арыштаваныя і расстраляныя ў 1937-м у Ленінградзе — туды паехала цэлая «калонія» нашых сваякоў з беларускай вёскі Люцыя. Працавалі на чыгунцы, хто кандуктарам, хто начальнікам склада, мая бабуля — вагаўшчыцай. І амаль усіх арыштавалі… як «польскіх шпіёнаў». Мая бабуля ніколі не гаварыла пра гэта маці. Пра дзеда з боку бацькі ведаю толькі, што яго саслалі ў Сібір. Там ён загінуў, а бацька апынуўся ў дзіцячым доме. Падрабязнасці ўдакладніць цяжка. Знайшла звесткі пра Рублеўскіх канца ХІХ стагоддзя — праваслаўных святароў, яны таксама могуць быць сваякамі.

— Раскажыце пра сваё студэнцтва: спачатку вучыліся ў Літаратурным інстытуце ў Маскве, потым перавяліся ў БДУ… Але цікава, што пачыналі свой шлях у сталае жыццё з… архітэктурна­будаўнічага тэхнікума. Творчая жылка не адразу праявілася?

Далей па спасылцы)

36-40

Чытаць далей

У сутарэннях гісторыі і фантазій

№ 11 (1398) 16.03.2019 – 23.03.2019 г

Калі стала вядома пра экранізацыю “Авантур Пранціша Вырвіча” Людмілы РУБЛЕЎСКАЙ, знаёмыя з кнігай людзі адрэагавалі імгненна: “Ну нарэшце! Цікава, як гэта будзе?” Незнаёмыя задаваліся пытаннямі, хто такі гэты Пранціш і пра што ўвогуле фільм. “К” пагутарыла з пісьменніцай, якая часта наведвае здымачную пляцоўку, каб адказы атрымалі ўсе.

 

/i/content/pi/cult/736/15983/6.JPGЯкі сюжэт?

У аснову сцэнара, напісанага Валянцінам Залужным, пакладзена першая з пяці частак авантурна-прыгодніцкай серыі раманаў — “Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега”.

— Завязка такая: збеглы вучань Менскага езуіцкага калегіума Пранціш Вырвіч адпраўляецца ў падарожжа, — тлумачыць Людміла Рублеўская. — На пачатку свайго шляху ён спаткае карэту, уладальнік якой запатрабуе ад Пранціша прызнацца, колькі ў яго з сабой грошай. За адзін медны шэлег Вырвіч набывае сабе слугу — доктара Баўтрамея Лёдніка. Не хачу рабіць спойлераў, але скажу, што далей будуць бойкі і двубоі, беларуская карчма, вандроўка ў полацкія сутарэнні ды іншыя прыгоды. Папярэджваю: не варта звяраць фільм па тэксце. Усё ж такі, гэта адаптацыя матэрыялу для мовы кіно.

Ці рэальная гісторыя?

Чытаць далей

ЛЮДМИЛА РУБЛЕВСКАЯ: «НАШЕМУ НАРОДУ НУЖЕН НАЦИОНАЛЬНЫЙ ИСТОРИЧЕСКИЙ МИФ»

   Любовь Новикова  Интервью  
Людмила Рублевская: «Нашему народу нужен национальный исторический миф»
Белорусская поэтесса, прозаик, журналист, литературный обозреватель, лауреат Национальной литературной премии Людмила Рублевская — гость исторического сайта “Литвин“. Наш корреспондент выяснил, почему нужно знать и гордиться историей нашей родины, как пишутся исторические романы, и что значит быть творческой личностью в современной Беларуси.
Чытаць далей

Рэцэнзія на 5-ю кнігу “Авантур Вырвіча”

Жыве і жыць будзе…


 

Ці ўсведамляе пісьменнік, ствараючы героя, што той будзе жыць уласным жыццём, не падкантрольным нават аўтару, ды патрабаваць працягу, развіцця, далейшых прыгод? Так адбылося з Баўтрамеем Лёднікам, галоўнай дзеючай асобай пятага ўжо рамана Людмілы Рублеўскай «Авантуры Вырвіча з банды Чорнага доктара», які не адпускаў чытача на працягу трох нумароў часопіса «Полымя» (ліпень — верасень).

Чытаць далей

Інтэрв’ю для “Мінск-навіны”

https://minsknews.by/lyudmila-rublevskaya-territoriya-vnutrenney-svobodyi-dlya-pisatelya-vazhnee-uspeha/

Людмила Рублевская: территория внутренней свободы для писателя важнее успеха

Прозаик, поэт, журналист, литературный критик Людмила Рублевская поражает многоликостью своего творчества, разнообразием жанров, в которых работает. О литературе и продвижении современных произведений, непрерывности времени, сохранении самобытности и любимом городе она рассказала корреспонденту агентства «Минск-Новости».

Идея сама находит форму

 Людмила Ивановна, ваша многогранность объясняется так называемой творческой жадностью или для вас это путь расширить свою потенциальную аудиторию, удовлетворить разные читательские запросы?

— Когда я работаю, не думаю о читателях или критиках.

Чытаць далей

Рецензия на книгу “Пантофля Мнемазіны”


Анна Кислицина / TUT.BY

Весной этого года в издательстве «Янушкевич» вышел роман «Пантофля Мнемазіны». Как утверждается в аннотации, в новом романе известной белорусской писательницы и поэтессы Людмилы Рублевской рассказывается в том числе о репрессиях 1930-х, «деле врачей», карательной медицине и истории любви в сталинских застенках. Почему стоит обратить внимание на эту книгу, разбираемся с литературоведом, доктором филологических наук Анной Кислицыной.

Людмила Рублевская. Фото: Википедия
Людмила Рублевская. Фото: Википедия

Свежая книга Людмилы Рублевской напомнила, что в белорусской прозе последнего десятилетия сформировался канон детективно-приключенческой литературы. Это вдвойне интересно, потому что такой литературы на белорусском языке действительно очень мало. И вот у этих произведений — которых по пальцам! — много общего.

Например, пересечение прошлого и настоящего, представленных в книгах отдельными главами, где, как правило фигурируют в качестве действующих лиц предки-потомки героев. Богатый историко-этнографический материал, с широким спектром национальной мифологии. И зачины. Это такие обособленные микро-рассказики в начале глав, которые служат метафорическим ключом к пониманию текста.

Чытаць далей

Я і Дыяна Сэтэрфілд?

З кім толькі не супастаўлялі… Новая нечаканасць.

ABSTRACT Zavadskaya Julia THE METAFICTIONAL TECHNIQUES IN THE NOVELS «THE THIRTEENTH TALE» BY DIANA SETTERFIELD AND «THE DUNGEONS OF ROMULS» BY LYUDMILA RUBLEVSKAYA (МЕТАРОМАННЫЕ ТЕХНИКИ В ПРОИЗВЕДЕНИЯХ «ТРИНАДЦАТАЯ СКАЗКА» ДИАНЫ СЕТТЕРФИЛД И «ПОДЗЕМЕЛЬЯ РОМУЛА» ЛЮДМИЛЫ РУБЛЕВСКОЙ)

The structure of the thesis. The thesis consists of an introduction, three chapters, summaries to the chapters, conclusion.

Чытаць далей

Рэжысёр “Слядоў на вадзе” экранізуе кнігу Людмілы Рублеўскай

Беларускія інтэрнэты абляцела навіна: “Беларусьфільм” экранізуе “Авантуры Пранціша Вырвіча”, папулярную серыю кніг Людмілы Рублеўскай. І пакуль фанаты кніг вагаюцца, “ці гэта добрая навіна, ці дрэнная”, мы пагутарылі з самой пані Людмілай.

Як высветлілася, “Беларусьфільм” пачаў перамовы з пісьменніцай яшчэ з паўгады таму. Маўляў, прачыталі кнігу, маюць зацікаўленасць. Пані Людміла адмаўляцца не стала, хоць датычна тых жа экранізацый Караткевіча ставіцца неадназначна.

“Магу ўявіць, як Уладзімір Караткевіч пакутаваў на здымках. Ролю Юрася Братчыка ў фільме “Хрыстос прызямліўся ў Гародні” аддалі Льву Дураву, абсалютна геніяльнаму акцёру, але які з яго Братчык? У Караткевіча гэта малады чалавек, высокі, харызматычны, надзвычай прыгожы… Малады Мэл Гібсан, карацей. І які б ні быў выдатны фільм Рубінчыка “Дзікае паляванне караля Стаха”, гэта не тое, што пісаў Караткевіч”.

Кадр з фільма “Жыццё і ўзнясенне Юрася Братчыка”, 1967 год.

Датычна “Авантураў…” яна мае намер быць у добрым сэнсе прыдзірлівай.

“Вельмі хвалююся, бо хочацца, каб героі былі пазнавальныя. Нават паказвала здымачнай групе віртуальны кастынг, які мы праводзілі падчас прэзентацыі. У кастынгу перамаглі Алан Рыкман, Моніка Белучы і Курт Кабэйн… Але іх да здымак не прыцягнеш. Асноўны кастынг будзе праводзіцца сярод беларускіх артыстаў. Спадзяюся прысутнічаць на ім. Магу дапусціць несупадзенні ў знешнасці, калі тыпаж, характар акцёра супадзе з вобразам героя”.

Чытаць далей

Еўракон і Пантофля

Раман “Панофля Мнемазіны” намінаваны ад Беларусі на конкурс Eurocon 2018, які адбудзецца ў французскім Ам’ене, у намінацыі “Лепшы мастацкі твор”. 

Што ж, прынамсі, кампанія добрая)

https://fantlab.ru/contest7871

Чытаць далей

Рэцэнзія на раман “Пантофля Мнемазіны”

Юлія АЛЕЙЧАНКА

РЭЦЭПТЫ ШЧАСЦЯ

Людміла РУБЛЕЎСКАЯ ПАНТОФЛЯ МНЕМАЗІНЫ Мн., Выдавец А. М. Янушкевіч, 2018.

Жывучы ў нашай «напаўвіртуальнай» рэальнасці, можна часам паверыць у немагчымае, вярнуць незваротнае… Але як жа быць з пачуццямі, памяццю, болем? Як не страціць аблічча ў гульнях лёсу? На старонках новага дэтэктыўнага, рамантычнага, псіхалагічнага рамана Людмілы Рублеўскай такіх «рэбусаў» — безліч. Як і планаў: часавых, прасторавых, ментальных…

Чытаць далей