ЛЮДМИЛА РУБЛЕВСКАЯ: «НАШЕМУ НАРОДУ НУЖЕН НАЦИОНАЛЬНЫЙ ИСТОРИЧЕСКИЙ МИФ»

   Любовь Новикова  Интервью  
Людмила Рублевская: «Нашему народу нужен национальный исторический миф»
Белорусская поэтесса, прозаик, журналист, литературный обозреватель, лауреат Национальной литературной премии Людмила Рублевская — гость исторического сайта “Литвин“. Наш корреспондент выяснил, почему нужно знать и гордиться историей нашей родины, как пишутся исторические романы, и что значит быть творческой личностью в современной Беларуси.
Чытаць далей

Рэцэнзія на 5-ю кнігу “Авантур Вырвіча”

Жыве і жыць будзе…


 

Ці ўсведамляе пісьменнік, ствараючы героя, што той будзе жыць уласным жыццём, не падкантрольным нават аўтару, ды патрабаваць працягу, развіцця, далейшых прыгод? Так адбылося з Баўтрамеем Лёднікам, галоўнай дзеючай асобай пятага ўжо рамана Людмілы Рублеўскай «Авантуры Вырвіча з банды Чорнага доктара», які не адпускаў чытача на працягу трох нумароў часопіса «Полымя» (ліпень — верасень).

Чытаць далей

Інтэрв’ю для “Мінск-навіны”

https://minsknews.by/lyudmila-rublevskaya-territoriya-vnutrenney-svobodyi-dlya-pisatelya-vazhnee-uspeha/

Людмила Рублевская: территория внутренней свободы для писателя важнее успеха

Прозаик, поэт, журналист, литературный критик Людмила Рублевская поражает многоликостью своего творчества, разнообразием жанров, в которых работает. О литературе и продвижении современных произведений, непрерывности времени, сохранении самобытности и любимом городе она рассказала корреспонденту агентства «Минск-Новости».

Идея сама находит форму

 Людмила Ивановна, ваша многогранность объясняется так называемой творческой жадностью или для вас это путь расширить свою потенциальную аудиторию, удовлетворить разные читательские запросы?

— Когда я работаю, не думаю о читателях или критиках.

Чытаць далей

Рецензия на книгу “Пантофля Мнемазіны”


Анна Кислицина / TUT.BY

Весной этого года в издательстве «Янушкевич» вышел роман «Пантофля Мнемазіны». Как утверждается в аннотации, в новом романе известной белорусской писательницы и поэтессы Людмилы Рублевской рассказывается в том числе о репрессиях 1930-х, «деле врачей», карательной медицине и истории любви в сталинских застенках. Почему стоит обратить внимание на эту книгу, разбираемся с литературоведом, доктором филологических наук Анной Кислицыной.

Людмила Рублевская. Фото: Википедия
Людмила Рублевская. Фото: Википедия

Свежая книга Людмилы Рублевской напомнила, что в белорусской прозе последнего десятилетия сформировался канон детективно-приключенческой литературы. Это вдвойне интересно, потому что такой литературы на белорусском языке действительно очень мало. И вот у этих произведений — которых по пальцам! — много общего.

Например, пересечение прошлого и настоящего, представленных в книгах отдельными главами, где, как правило фигурируют в качестве действующих лиц предки-потомки героев. Богатый историко-этнографический материал, с широким спектром национальной мифологии. И зачины. Это такие обособленные микро-рассказики в начале глав, которые служат метафорическим ключом к пониманию текста.

Чытаць далей

Я і Дыяна Сэтэрфілд?

З кім толькі не супастаўлялі… Новая нечаканасць.

ABSTRACT Zavadskaya Julia THE METAFICTIONAL TECHNIQUES IN THE NOVELS «THE THIRTEENTH TALE» BY DIANA SETTERFIELD AND «THE DUNGEONS OF ROMULS» BY LYUDMILA RUBLEVSKAYA (МЕТАРОМАННЫЕ ТЕХНИКИ В ПРОИЗВЕДЕНИЯХ «ТРИНАДЦАТАЯ СКАЗКА» ДИАНЫ СЕТТЕРФИЛД И «ПОДЗЕМЕЛЬЯ РОМУЛА» ЛЮДМИЛЫ РУБЛЕВСКОЙ)

The structure of the thesis. The thesis consists of an introduction, three chapters, summaries to the chapters, conclusion.

Чытаць далей

Рэжысёр “Слядоў на вадзе” экранізуе кнігу Людмілы Рублеўскай

Беларускія інтэрнэты абляцела навіна: “Беларусьфільм” экранізуе “Авантуры Пранціша Вырвіча”, папулярную серыю кніг Людмілы Рублеўскай. І пакуль фанаты кніг вагаюцца, “ці гэта добрая навіна, ці дрэнная”, мы пагутарылі з самой пані Людмілай.

Як высветлілася, “Беларусьфільм” пачаў перамовы з пісьменніцай яшчэ з паўгады таму. Маўляў, прачыталі кнігу, маюць зацікаўленасць. Пані Людміла адмаўляцца не стала, хоць датычна тых жа экранізацый Караткевіча ставіцца неадназначна.

“Магу ўявіць, як Уладзімір Караткевіч пакутаваў на здымках. Ролю Юрася Братчыка ў фільме “Хрыстос прызямліўся ў Гародні” аддалі Льву Дураву, абсалютна геніяльнаму акцёру, але які з яго Братчык? У Караткевіча гэта малады чалавек, высокі, харызматычны, надзвычай прыгожы… Малады Мэл Гібсан, карацей. І які б ні быў выдатны фільм Рубінчыка “Дзікае паляванне караля Стаха”, гэта не тое, што пісаў Караткевіч”.

Кадр з фільма “Жыццё і ўзнясенне Юрася Братчыка”, 1967 год.

Датычна “Авантураў…” яна мае намер быць у добрым сэнсе прыдзірлівай.

“Вельмі хвалююся, бо хочацца, каб героі былі пазнавальныя. Нават паказвала здымачнай групе віртуальны кастынг, які мы праводзілі падчас прэзентацыі. У кастынгу перамаглі Алан Рыкман, Моніка Белучы і Курт Кабэйн… Але іх да здымак не прыцягнеш. Асноўны кастынг будзе праводзіцца сярод беларускіх артыстаў. Спадзяюся прысутнічаць на ім. Магу дапусціць несупадзенні ў знешнасці, калі тыпаж, характар акцёра супадзе з вобразам героя”.

Чытаць далей

Еўракон і Пантофля

Раман “Панофля Мнемазіны” намінаваны ад Беларусі на конкурс Eurocon 2018, які адбудзецца ў французскім Ам’ене, у намінацыі “Лепшы мастацкі твор”. 

Што ж, прынамсі, кампанія добрая)

https://fantlab.ru/contest7871

Чытаць далей

Рэцэнзія на раман “Пантофля Мнемазіны”

Юлія АЛЕЙЧАНКА

РЭЦЭПТЫ ШЧАСЦЯ

Людміла РУБЛЕЎСКАЯ ПАНТОФЛЯ МНЕМАЗІНЫ Мн., Выдавец А. М. Янушкевіч, 2018.

Жывучы ў нашай «напаўвіртуальнай» рэальнасці, можна часам паверыць у немагчымае, вярнуць незваротнае… Але як жа быць з пачуццямі, памяццю, болем? Як не страціць аблічча ў гульнях лёсу? На старонках новага дэтэктыўнага, рамантычнага, псіхалагічнага рамана Людмілы Рублеўскай такіх «рэбусаў» — безліч. Як і планаў: часавых, прасторавых, ментальных…

Чытаць далей

«Беларускамоўны муж — мая смелая мара»


У гісторыі кожнай пары ці не самы цікавы момант — знаёмства. А ў выпадку Людмілы Рублеўскай і Віктара Шніпа — тым больш. Не толькі таму, што яны пісьменнікі: асаблівай робіць гісторыю іх адрознасць. У 1986-м, годзе іх сустрэчы, Людміла была ўзнёслай рамантычнай дзяўчынай з вельмі строгімі поглядамі на жыццё і высокімі ідэаламі ў галаве. Пры сабе яна мела рускамоўныя вершы і мару прысвяціць сябе паэзіі. Віктар на той час ужо меў кнігу — з вершамі беларускамоўнымі і вострасацыяльнымі («нармальны беларускі савецкі паэт», як ён кажа), а за плячыма — сем гадоў прыгодаў з падпрацоўкамі грузчыкам на лікёра-гарэлачным заводзе і літкансультацыямі ў розных выданнях. Яна — «гарадская», з сям’і сталічных інтэлігентаў, ён — вясковы хлопец. Словам, паненка і хуліган.


«Мне яшчэ ў школе наваражылі жонку Людмілу»

Чытаць далей