Верш

*   *  *

Ёй карцела быць птушкай.

Не арліцай, не чаіцай, не канарэйкай, крый Божа –

Аніякай экзотыкі.

Шэрай, зусім непрыкметнай,

Толькі б птушкай.

З тых істотаў,

Што бульбы не сеюць, ні проса,

Не ткуць, не друкуюць…

І не мэнчацца, ці дасканала спявалася ўчора.

Ёй карцела быць птушкай.

Чытаць далей

Публикация в журнале “Неман”. Автор переводов Г.Авласенко.

Людмила Рублевская. И последнего сна Атлантиды никто не откроет


 “Неман”

* * *

Как сны фараонов —

никак не проходит зима.

И волки все ближе

к усадьбе подходят ночами.

Тоска и сугробы…

И лучшая в мире тюрьма —

Из собственной скорби, где ангел —

как страж  за плечами.

Пьешь волю со сбитнем,

старинный сервиз на столе.

С Горацием споришь,

понять не стремишься Вольтера.

Чытаць далей

Мантра пра талерантнасць. Верш.

МАНТРА  ПРА  ТАЛЕРАНТНАСЦЬ

 

На скрыжаванні вады і травы

Ціха канаюць зімовыя мары.

І мітусяцца ў адбітку царквы

Хамелеоны і саламандры.

Хто для міжчасся прыдатны найбольш,

Чымся істоты, што здольныя вечна

З ценем злівацца, рабіцца, як дождж,

І не згараць ні ў пажары, ні ў печцы.

Таньчыць на попеле і на крыві,

Камнем прыкінуцца шэрага мура.

Хамелеон навучае: “Жыві!”,

І саламандра гаворыць так мудра

Чытаць далей

Калядны карнавал.Верш.

КАЛЯДНЫ  КАРНАВАЛ

 

 

 

 

 

 

 

 

Балада

Маляваныя анёлкі

плачуць срэбным канфеці.

У маёнтку адабраным

карнавалу час прайсці.

Гэта сведчанне, што новы

гаспадар надоўга тут,

І ягоныя нашчадкі скажуць:

“Тут наш родны кут”.

Чытаць далей

Калі пішуцца вершы, то можна ўміраць паступова… Верш.


* * *
Калі пішуцца вершы,
то можна ўміраць паступова,
Смерць па кроплі смакуючы,
быццам бы мёд і цыкуту.
І вітацца з аднымі крыжамі,
і верыць у слова,
І забыцца на тое,
што кроў твая стала атрутай.

Чытаць далей

ПАЦУЧЫНЫ КАРОЛЬ. Верш.

Людмiла Рублеўская

 

ПАЦУЧЫНЫ  КАРОЛЬ

А на бруку святлеюцца не аскалёпкi скрыжаляў –

Каляровыя змятыя стужкi, парваныя маскi.

Адгуляў карнавал.

Гараджане ўсю ноч святкавалi

Перамогу над шэрым натоўпам,  хвастатым i ласым.

Чытаць далей

Цыкл вершаў “Расстраляным паэтам”

З раману ”Забiць нягоднiка”.
Цыкл вершаў “Растраляным паэтам”.

1
Вяртаць з небыцця вас не варта…
Вядома, не варта…
Вы ў неба сплылi — і забылiся нашых балотаў.
Дзе вулiцай вузкай
начная праходзiла варта,
Дзе крылы даюцца — ды лётаць чамусь неахвота.

Чытаць далей