Сербскія пераклады

Яшчэ аднаа публікацыя на сербскай мове ў часопісе “КЊИЖЕВНИ ПРЕГЛЕД ” Година IХ Број 16

Људмила Рубљевска (Людміла Рублеўская, Белорусија)

ВЕЧЕРЊА МОЛИТВА

 

ТРАГОМ ПРЕДАКА

 

Белорусијо! Колевко моје душе! Језеро светлости љиљана!

Од почетка вечности тако блиска

Никада раније ниси била.

И мелеми доктора Скарине

Пролили се у траву закржљалу.

По небеској стази провидној

Оставља доктор Белорусију,

Чытаць далей

Публікацыя ў сербскім часопісе “КЊИЖЕВНИ ПРЕГЛЕД”,
Година VІII Број 15

Људмила Рубљевска (Людміла Рублеўская, Белорусија)

БАЛАДА О ДРВЕНОМ ХРИСТУ

На тој земљи, где има толико извора, и у сваком – звезда падалица на дну,

Где сваки камен има своју идеју, као мајка у дечијем сну

Где је свако брдо – бивша хумка, а сваки од прадедова – узвик у бој,

Где живи стари задружни пастир у својој кућици старој.

Зато што је, сигурно, цео живот свој

Гледао на своја родна тла,

Чытаць далей

Пераклады на украінскую

Дзякуй цудоўнаму паэту з Валыні спадару Міколу Мартынюку за пераклады!

ЛЮДМІЛА РУБЛЕЎСКАЯ
 
Скіфи
Минуще все: обличчя, і душа, –
І обернеться тлінню. Душить сміхом,
А грішники грішили і грішать
І легковажать смертністю на лихо.
Тому у прірву голос наш паде,
I мови нашої міліє море,
Тому і вимираєм, як на те,
Чи то від глупства, а чи від покори.
Чытаць далей

Верш

*   *  *

Ёй карцела быць птушкай.

Не арліцай, не чаіцай, не канарэйкай, крый Божа –

Аніякай экзотыкі.

Шэрай, зусім непрыкметнай,

Толькі б птушкай.

З тых істотаў,

Што бульбы не сеюць, ні проса,

Не ткуць, не друкуюць…

І не мэнчацца, ці дасканала спявалася ўчора.

Ёй карцела быць птушкай.

Чытаць далей

Публикация в журнале “Неман”. Автор переводов Г.Авласенко.

Людмила Рублевская. И последнего сна Атлантиды никто не откроет


 “Неман”

* * *

Как сны фараонов —

никак не проходит зима.

И волки все ближе

к усадьбе подходят ночами.

Тоска и сугробы…

И лучшая в мире тюрьма —

Из собственной скорби, где ангел —

как страж  за плечами.

Пьешь волю со сбитнем,

старинный сервиз на столе.

С Горацием споришь,

понять не стремишься Вольтера.

Чытаць далей

Мантра пра талерантнасць. Верш.

МАНТРА  ПРА  ТАЛЕРАНТНАСЦЬ

 

На скрыжаванні вады і травы

Ціха канаюць зімовыя мары.

І мітусяцца ў адбітку царквы

Хамелеоны і саламандры.

Хто для міжчасся прыдатны найбольш,

Чымся істоты, што здольныя вечна

З ценем злівацца, рабіцца, як дождж,

І не згараць ні ў пажары, ні ў печцы.

Таньчыць на попеле і на крыві,

Камнем прыкінуцца шэрага мура.

Хамелеон навучае: “Жыві!”,

І саламандра гаворыць так мудра

Чытаць далей

Калядны карнавал.Верш.

КАЛЯДНЫ  КАРНАВАЛ

 

 

 

 

 

 

 

 

Балада

Маляваныя анёлкі

плачуць срэбным канфеці.

У маёнтку адабраным

карнавалу час прайсці.

Гэта сведчанне, што новы

гаспадар надоўга тут,

І ягоныя нашчадкі скажуць:

“Тут наш родны кут”.

Чытаць далей

Калі пішуцца вершы, то можна ўміраць паступова… Верш.


* * *
Калі пішуцца вершы,
то можна ўміраць паступова,
Смерць па кроплі смакуючы,
быццам бы мёд і цыкуту.
І вітацца з аднымі крыжамі,
і верыць у слова,
І забыцца на тое,
што кроў твая стала атрутай.

Чытаць далей